زندگی نامه

بابک فردوسی( مهندس ایرانی‌تبار ناسا )

نگاهی به بابک فردوسی( مهندس ایرانی‌تبار ناسا )

از بچگی عاشق فیلم‌های علمی-تخیلی به‌خصوص فیلم‌های فضایی بود؛ وقتی یکی از مریخ‌نوردهای ناسا به مقصد رسید درحال انتخاب رشته بود؛ تصمیمش را گرفت و هوافضا خواند. او یکی از مهندسان ارشد ناسا است و مدیریت پرواز کاوشگر کنجکاوی را بر عهده داشت. اما هیچ‌کدام این‌ها نبودند که مشهورش کردند. در ادامه با زندگی‌نامه‌ی «بابک فردوسی» مهندس ایرانی‌تبار ناسا همراه دیجی‌کالا مگ باشید.

بابک فردوسی هفتم نوامبر ۱۹۷۹ در شهر فیلادلفیای آمریکا به دنیا آمد. پدرش یک ایرانی مهاجر بود ولی مادرش بزرگ‌ شده خود آمریکا؛ آن‌ها در دانشگاه با هم آشنا شدند و ازدواج کردند. کمی بعد از تولد بابک به منطقه‌ی خلیج سن‌فرانسیسکو نقل مکان کردند. تا یازده سالگی بابک آن‌جا بودند و بعد در ۱۹۹۱ به توکیو پایتخت ژاپن رفتند. چندین سال زندگی در ژاپن باعث شده بابک هردو کشور را خانه‌ی خود بداند. حتی در زمینه‌ی ورزشی می‌گوید که تیم‌های هردو کشور را تشویق می‌کند. فردوسی در توکیو در مدرسه‌ی آمریکایی ژاپن درس خواند؛ معلم ریاضی دوران راهنمایی و دبیر شیمی دبیرستان آن‌چنان در زندگی بابک تأثیرگذار بودند که او سال‌ها بعد از آن‌ها به عنوان بزرگ‌ترین الگوهای خود نام برده. او که تمام سال‌های مدرسه را با فیلم‌های علمی-تخیلی و به‌خصوص «پیشتازان فضا» سپری کرده در ۱۹۹۷ دیپلم گرفت و همان سال در دانشگاه واشنگتن ثبت نام کرد. از کودکی عاشق فضا بود؛ فرصت را برای تحصیل در زمینه‌ی مربوط از دست نداد و در دانشگاه رشته‌ی مهندسی هوافضا را انتخاب کرد. هم‌زمان با دانشگاه، زیر نظر برنده‌ی نوبل فیزیک، هانس جرج دهلمت، به عنوان یکی از اعضای تیم تحقیقاتی فعالیت می‌کرد. آن‌طور که خودش می‌گوید اولین بار در همان سال ۱۹۹۷ و موقع انتخاب رشته بود که بیش از پیش به فضا علاقه‌مند شد: «از وقتی یادم هست مسحور مسائل علمی-تخیلی و کاوش‌های فضایی بودم، اما فکر کنم زمانی عظمت کار را درک کردم که در سال ۱۹۹۷ کاوشگر Pathfinder بر سطح مریخ فرود آمد. صرف دیدن یک ساخته‌ی بشر روی یک سیاره‌ی دیگر برایم الهام‌بخش بود. علاوه بر این می‌توانستی تصاویر مریخ را در اینترنت ببینی؛ یعنی به جای نگاه کردن به عکس‌های فسیل‌شده‌ی ناسا از مریخ که در کتاب‌ها هست می‌شد تقریبا زنده سطح ماه را دید. این فوق‌العاده است.»

بابک فردوسی در فیلادلفیا به دنیا آمد و از کودکی به فضا علاقه داشت.

فردوسی در سال ۲۰۰۱ و گرفتن لیسانس، برای ادامه تحصیل در رشته‌ی هوافضای دانشگاه ام‌آی‌تی ثبت نام کرد و به جمع تیم Lean Aerospace Initiative پیوست؛ او تا ۲۰۰۳ آن‌جا ماند و مدرک فوق لیسانس خود را دریافت کرد. بابک در اواخر سال ۲۰۰۳ به عنوان مهندس در آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) سازمان فضایی آمریکا (ناسا) مشغول به کار شد؛ جایی که فیروز نادری از مدیران اصلی‌اش بود. در JPL یکی از سمت‌های مهمش مدیر پرواز مریخ بود. فردوسی با نظر مساعد نادری وارد پروژه‌ی مریخ‌نورد کنجکاوی شد؛ به علاوه او در پروژه‌های کسینی-هویگنس و Europa Multiple-Flyby هم به عنوان مهندس سامانه حضور داشته. او درباره‌ی مهندسی سامانه این طور توضیح می‌دهد: «اگر بخواهم توضیح دهم باید بگویم یک جورهایی مثل نگاه از بالا به چیزها است و این‌که بفهمی هر کدام از اجزا چطور باهم در تعامل هستند یا باید باشند. مثال ملموس‌تر می‌تواند یک تلفن هوشمند باشد ما وظیفه داریم کاری کنیم که نمایشگر، پردازنده و نرم‌افزار کنار هم کار کنند؛ بعد باید تعیین کنیم کدام کارها را کاربر در موردشان تصمیم بگیرد و کدام را خود تلفن به صورت هوشمند انجام دهد.»

بابک هم‌چنان در ناسا کار می‌کند و در حال فعالیت روی پروژه‌های جدید این سازمان است.

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
بستن
بستن